Λίγες μέρες πριν, η online κοινότητα adslgr.com απηύθυνε σε όλα τα κόμματα μια σειρά ιδιαιτέρως καίριων ερωτημάτων που αφορούσαν σε θέματα της Κοινωνίας της Πληροφορίας. Πιο συγκεκριμένα :
- Την ισορροπία μεταξύ του δικαιώματος της πρόσβασης στο Διαδίκτυο και της ιδιωτικότητας σε σχέση με την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων
- Την διαφύλαξης της ιδιωτικότητας του πολίτη σε σχέση με τυχόν παραχωρήσεις που γίνονται στο όνομα της αυξημένης ασφάλειας
- Τη διασφάλιση συνθηκών ανταγωνισμού σε σχέση με το καθεστώς των ισχυρών Μονοπωλίων και Ολιγοπωλίων αλλά και ειδικότερα σε σχέση με το ανοικτό λογισμικό (Open Source Software)
- Την διατήρηση της Δικτυακής Ουδετερότητας (Net Neutrality) στο Internet.
Διαβάστε παρακάτω τις απαντήσεις/θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Διαβάστε τις απαντήσεις/θέσεις της ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ΕΔΩ. ΚΚΕ, ΛΑΟΣ και Οικολόγοι Πράσινοι δεν ανταποκρίθηκαν
* Να σημειωθεί ότι οι υποψήφιοι ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής και Παπαδημούλης είναι οι μόνοι έλληνες υποψήφιοι ευρωβουλευτές [ΕΔΩ] που έχουν υπογράψει το Σύμφωνο Ελεύθερου Λογισμικού
1) Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται το φαινόμενο όπου οι εταιρίες πνευματικών δικαιωμάτων πιέζουν, φανερά ή μέσω lobbying, για τη δημιουργία πιο "ανελεύθερων" συνθηκών στο Διαδίκτυο, προκειμένου να καταπολεμηθεί η πειρατεία περιεχομένου. Σε αρκετές περιπτώσεις (πχ Γαλλία) έχουν υιοθετηθεί πολύ σκληρά μέτρα (όπως η απαγόρευση χρήσης του Διαδικτύου) ενώ παρόμοιες πιέσεις (για διακοπή συνδέσεων, για παρακολούθηση των συνδέσεων από παρόχους κτλ) βρίσκουν συχνά το δρόμο τους και ως προτάσεις για γενικότερη υιοθέτηση από το σύνολο της Ευρώπης. Πώς βλέπετε το "ζύγισμα" μεταξύ των ελευθεριών και δικαιωμάτων του χρήστη και της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων; Ποιά στάση θα ακολουθήσετε για το θέμα;
Πιστεύουμε πως τα προϊόντα της γνώσης και του πολιτισμού πρέπει να είναι διαθέσιμα σε όλους. Η δευτερογενής δημιουργία στηρίζεται στην πρωτογενή και αυτό είναι ένα κοινωνικό δικαίωμα που σήμερα, περισσότερο από ποτέ πρέπει να προστατευθεί και διαφυλαχθεί προς όφελος όλων. Από τα προϊόντα της επιστημονικής έρευνας, έως τα προϊόντα πολιτισμού είναι κρίσιμο να διασφαλίζεται η πρόσβαση όλων σε αυτά καθώς και η δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης τους. Για αυτό και θεωρούμε κρίσιμη την αντιμετώπιση του ζητήματος των πνευματικών δικαιωμάτων. Η ψηφιακή τεχνολογία αλλάζει την δυνατότητα δημοσίευσης, διανομής ενός πνευματικού προϊόντος αλλά δίνει και τη δυνατότητα αντιγραφής του. Μέχρι να οριστικοποιηθούν οι αλλαγές που κυοφορούνται σήμερα στην βιομηχανία παραγωγής προϊόντων πνευματικού χαρακτήρα, θα πρέπει να διασφαλιστεί το δικαίωμα των πολιτών στην κοινή τους χρήση, δηλαδή το δικαίωμα να ανταλλάσσουν μεταξύ τους πνευματικά «ιδιόκτητα» αρχεία. Οι τεχνολογίες Peer to Peer εκτός από τη χρήση τους για «παράνομη» και μη ανταλλαγή αρχείων, είναι και εξαιρετικά εργαλεία συνεργασίας και συμμετοχής και ως τέτοια πρέπει να προστατευθούν.
Θέλουμε να επιτραπεί η μη-εμπορική χρήση των πνευματικών προϊόντων στο διαδίκτυο από κάθε κοινότητα και πολίτη και να προστατευθούν κεντρικά τα δικαιώματα των δημιουργών. Αντίθετα θεωρούμε πως πρέπει να διώκεται η εμπορική καπηλεία της δουλειάς των δημιουργών. Μια δημόσια οικονομία των πνευματικών προϊόντων κάθε είδους μπορεί να διαφυλάξει τόσο το κοινωνικό δικαίωμα χρήσης όσο και το ατομικό δικαίωμα του εκάστοτε παραγωγού. Σημαντικό ρόλο σε μια αριστερή αντιπρόταση για την ψηφιακή δημιουργία θα πρέπει να παρέχουν τα σχήματα αδειών τύπου Creative Commons, Copyleft και άλλες συναφείς μορφές συλλογικής κοινής χρήσης και διάδοσης των πνευματικών έργων. Οι ιδέες αυτές και οι μορφές αυτές διάθεσης πνευματικών προϊόντων, που πηγαίνουν πέρα από το ιδιοκτησιακό μοντέλο στην διαμόρφωση μιας συλλογικής κοινοκτημοσύνης κάθε λογής πόρων, μπορούν, πιστεύουμε, να φανούν χρήσιμες και να παράσχουν έμπνευση και σε άλλους χώρους οικονομικής και πνευματικής δραστηριότητας.
Γνωρίζετε ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο η ομάδα του λαϊκού κόμματος υποκύπτει στις πιέσεις των εταιριών προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας και κάποιων εταιριών παροχής internet (υπάρχει τάση για συγχώνευση εταιριών παραγωγής και διανομής περιεχομένου με εταιρίες παροχής internet που στρέφεται κατά της ουδετερότητας) με στόχο την περιστολή των ψηφιακών δικαιωμάτων των χρηστών του διαδικτύου. Η ομάδα των Σοσσιαλδημοκρατών απο την άλλη δεν έχει ξεκάθαρες και συνεπείς θέσεις ενω υποχώρησε πρόσφατα στις πιέσεις του λόμπι των εταιριών που άνοιγε το δρόμο για την καταπάτηση των δικαιωμάτων αυτών. Αν σήμερα δεν έχει ανοίξει ο δρόμος για την καταπάτηση της ιδιωτικότητας των επικοινωνιών και της θεσμοθέτησης νόμων όπως ο νόμος Hadopi στη Γαλλία, αυτό οφείλεται στις παρεμβάσεις του κόμματος της ευρωπαϊκής αριστεράς και των Πρασίνων, με πιο πρόσφατο παράδειγμα εκείνο της "τροπολογίας 138", όπου η ευρωομάδα της αριστεράς με την συνεργασία εκείνης των πρασίνων πρωτοστάτησε στο να περισωθεί η τροπολογία περί των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών - και εξανάγκασε την PES να μην υπαναχωρήσει από την αρχική της θέση.
2) Το θέμα της παρακολούθησης των χρηστών υπό το πρόσχημα της τρομοκρατίας, έχει ήδη εισάγει πολιτικές παραβίασης της ιδιωτικότητας του ατόμου με την καταγραφή και διατήρηση προσωπικών δεδομένων. Για παράδειγμα καταγράφονται και διατηρούνται τηλεφωνήματα, emails και επισκέψεις σε websites ενώ επιβαρύνεται και το τηλεπικοινωνιακό κόστος με τα έξοδα καταγραφής και παρακολούθησης. Από τη στιγμή όμως που είναι γνωστό ότι τίθεται εν ισχύ ένα τέτοιο μέτρο ευρείας παρακολούθησης, τότε η αποτελεσματικότητα του για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας τείνει προς μηδενικά επίπεδα: μόνο ένας πολύ ανενημέρωτος ή πολύ χαμηλής νοημοσύνης τρομοκράτης θα έθετε το σχέδιο του σε κίνδυνο χρησιμοποιώντας τα υπό-παρακολούθηση μέσα (τηλέφωνα, web, email κτλ) - τουλάχιστον χωρίς τρόπο που να διασφαλίζει ότι η παρακολούθηση, ακόμα και αν γίνεται, είναι άνευ ουσίας (κωδικοποίηση επικοινωνίας). Άρα, γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι η παρακολούθηση στοχοποιεί τον απλό χρήστη και όχι τον τρομοκράτη ο οποίος θα αναζητήσει καλύτερες μεθόδους για να επιτύχει το στόχο του. Με δεδομένο ότι οι πολίτες καλούνται να κάνουν ολοένα και μεγαλύτερες "θυσίες" στο όνομα μίας υποτιθέμενης ασφάλειας (η οποία φυσικά δεν μπορεί να διασφαλιστεί), ποια θα είναι η στάση σας στο Ευρωκοινοβούλιο για το συγκεκριμένο θέμα;
Κάθε πολίτης χρήστης των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να ορίζει την τύχη των δεδομένων που παράγει και διανέμει. Ούτε οι πάροχοι υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, ούτε οι μεγάλες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, πληροφορικής και internet έχουν το δικαίωμα να κατακρατούν δεδομένα χωρίς τη ρητή συγκατάθεση του χρήστη των υπηρεσιών τους. Αλλά και αυτή ακόμα η συγκατάθεση πολλές φορές μπορεί να είναι εκβιαστική ή προϊόν παραπλάνησης. Ως εκ τούτου υπάρχει ανάγκη δημιουργία ενός αυστηρού νομικού πλαισίου προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής των πολιτών. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να οριστούν κανόνες χρήσης της προσωπικής πληροφορίας, όχι μόνο σχετικά με την διάθεσή της, αλλά και με την αποθήκευση και την επεξεργασία της, τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στον δημόσιο τομέα.
Καταδικάζουμε τις προσπάθειες ελέγχου και παρακολούθησης των τηλεπικοινωνιών που εκπορεύονται από τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και προωθούνται με την επίφαση δημοκρατικής νομιμοποίησης του Ευρ. Κοινοβουλίου. Ζητάμε την άμεση απόσυρση κάθε μέτρου που εντάσσεται στη λογική του Ευρω-φακελώματος, είτε έχει ληφθεί στο όνομα της δήθεν ασφάλειας των Ευρωπαίων πολιτών και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, είτε στοχεύει ανοικτά στην διασφάλιση των υπερκερδών της βιομηχανίας του θεάματος.
Αν αφήσουμε εταιρίες και κρατικούς οργανισμούς να παρακολουθούν, να ελέγχουν και να επιτηρούν τον προσωπικό μας χρόνο και το περιεχόμενο των επικοινωνιών μας στην κατεύθυνση της παραγωγής κέρδους και του πολιτικού ελέγχου, τότε θα έχουμε επιτρέψει στην «τηλεοπτική δημοκρατία» να μετεξελιχθεί και να καταδυναστεύσει τις ζωές μας με αμεσότερο και απείρως πιο επικίνδυνο τρόπο από ότι συμβαίνει σήμερα. Τα δίκτυα σήμερα είναι ένα σημαντικό πεδίο πάλης για την διαμόρφωση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων όλων μας στην νέα εποχή.
3) Η τάση συγκέντρωσης των τεχνολογικών και τηλεπικοινωνιακών αγορών οδηγούν σε διάφορους κινδύνους την Ευρωπαϊκή αγορά. Εταιρίες-κολοσσοί, ευρισκόμενες σε θέση ισχύος προσπαθούν να επιβάλλουν "το δίκαιο του ισχυρού" και παρόλο που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει προσπαθήσει να περιορίσει τέτοιες προσπάθειες, το αποτέλεσμα ομολογουμένως δεν χαρακτηρίζεται επιτυχημένο ως τώρα. Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να ενισχυθεί ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ώστε να καταπολεμηθούν αποτελεσματικότερα οι ολιγοπωλιακές και μονοπωλιακές πρακτικές σε χώρους όπως το software, το hardware και οι τηλεπικοινωνίες;
Καταρχήν θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υιοθετήσει και να στηρίξει εμπράκτως τις αρχές του ελεύθερου/ανοικτού λογισμικού και κυρίως των ανοικτών προτύπων. Θα πρέπει να προστατεύσει ενεργητικά την ουδετερότητα στο διαδίκτυο (Net Neutrality) και να βοηθήσει στην ανάπτυξη δημόσιων τηλεπικοινωνιακών δικτύων τα οποία θα λειτουργούν με όλες τις παραπάνω αρχές. Οι ΤΠΕ είναι άρρηκτα δεμένες με τη γλώσσα και τις πολιτισμικές μας αντιλήψεις περί οργάνωσης, διοίκησης και πολιτικής. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ενισχυθούν οι τοπικές πρωτοβουλίες κοινοτήτων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων που απαντούν σε αυτές τις ανάγκες σε επίπεδο λογισμικού.
Θα πρέπει εδώ να επισημάνουμε όμως και τα εξής: Η Ελληνική κυβέρνηση δεν δίστασε πέρυσι να υπογράψει μια μονοπωλιακή συμφωνία με την Microsoft, μια συμφωνία που δεσμεύει το ελληνικό δημόσιο στο άρμα μιας πολυεθνικής και υποθηκεύει τα μελλοντικά αρχεία του κράτους με την χρήση κλειστών προτύπων. Το ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα ενώ έχει στελέχη που προσεγγίζουν τις αρχές του ελεύθερου λογισμικού και των ανοικτών προτύπων, δεν παίρνει ξεκάθαρη θέση σε αυτά τα θέματα, ενώ και ο ίδιος ο πρόεδρος του ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είχε πρόβλημα να συναντηθεί με τον Μπίλ Γκέιτς κατά την επίσκεψη του τελευταίου στην Αθήνα για την υπογραφή της επαχθούς αυτής συμφωνίας, η οποία επιπλέον έχει καταγγελθεί από την Ευρωπαϊκή επιτροπή.
4) Έχοντας δει το τελευταίο διάστημα την Eυρωπαϊκή Επιτροπή να επιβάλλει μεγάλα αντιμονοπωλιακά πρόστιμα εναντίον της Microsoft, και ενώ κάποιες από τις χώρες της Ε.Ε. ήδη κάνουν στροφή προς άλλες λύσεις, τι θα μπορούσε να γίνει προς την στήριξη και ανάπτυξη του open source λογισμικού σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο ?
Δεν μπορεί να υπάρξει ελεύθερος δημόσιος χώρος στα δίκτυα αν δεν είναι ελεύθερα και προσβάσιμα από όλους τα εργαλεία που τον παράγουν και τον συντηρούν. Ο νέος αυτός δημόσιος χώρος πληροφοριών δεν μπορεί να τελεί υπό την ομηρία των ιδιωτικών εταιρειών. Το κράτος και η Ε.Ε. θα πρέπει σταδιακά να λειτουργήσει πάνω σε ελεύθερο λογισμικό ανοικτού κώδικα και σε ελεύθερα ανοικτά διαλειτουργικά πρότυπα και μορφότυπους αρχείων, σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης.
Ακόμα παραπέρα, οι ιδέες του κινήματος για το ελεύθερο λογισμικό ανοικτού πηγαίου κώδικα εμπνέουν σήμερα μια σειρά από παρεμφερή εγχειρήματα, όπως η ανοικτή εκπαίδευση, η συνεργατική οικονομία και οι κοινοτικές οργανώσεις, ιδέες που ανήκουν προγραμματικά στον χώρο της οικογένειας των ιδεών της Αριστεράς για την οργάνωση της κοινωνίας. Το ανοιχτό λογισμικό προσφέρει ένα έμπρακτο και επιτυχημένο παράδειγμα της σημασίας των δημόσιων χώρων πληροφορίας και δημιουργίας αλλά και της αποτελεσματικότητάς τους. Παράλληλα κτίζονται γύρω του κάποια πρότυπα / υποδείγματα διαχείρισης και διανομής κοινόχρηστων πόρων, ενώ επιδεικνύεται η ισχύς και η ευελιξία της συνεργατικής παραγωγής.
5) Αρκετοί τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι, στην προσπάθειά τους να μεγιστοποιήσουν τα εισοδήματά τους, έχουν θέσει το θέμα της κατάργησης της Διαδικτυακής Ουδετερότητας. Η Διαδικτυακή Ουδετερότητα πρακτικά σημαίνει ότι ένας πάροχος είναι ένας απλός μεταφορέας δεδομένων από ένα σημείο Α σε ένα σημείο Β και πληρώνεται από τους χρήστες του στα άκρα Α και Β για την ταχύτητα διασύνδεσης που παρέχει σε αυτά. Παραβίαση της Διαδικτυακής Ουδετερότητας γίνεται όταν ένας πάροχος ζητάει επιπρόσθετα χρήματα προκειμένου να προτεραιοποιήσει τη διακίνηση περιεχομένου ή τη χρήση υπηρεσιών σε "ζώνες" (γρήγορες και αργές) διαμορφώνοντας ένα γρήγορο Internet για τους πλουσίους παραγωγούς περιεχομένου ή παρόχους υπηρεσιών και ένα αργό Internet για όσους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα. Για παράδειγμα ένας χρήστης που έχει ένα απλό website, μπορεί να στραγγαλίζεται από άποψη ταχυτήτων εφόσον δεν πληρώνει κάποιο "premium" σε τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, ώστε να μπει στην "γρήγορη λωρίδα". Με δεδομένη την αμφίδρομη φύση του Διαδικτύου και της έμπρακτης δημοκρατίας που αυτό παρέχει, η προτεραιοποίηση των δεδομένων στο Internet θα σημάνει την απώλεια της δημοκρατικής αντιμετώπισης των χρηστών του και τον έμμεσο έλεγχο του περιεχομένου και των υπηρεσιών από τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους.
Αν και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τάσσεται σαφώς υπέρ του Net Neutrality, αναγνωρίζοντας τους κινδύνους που θα είχε η αναστάτωση στον τρόπο λειτουργίας του Internet, ποια θα είναι η στάση σας στο Ευρωκοινοβούλιο εφόσον ανακύψει τέτοιο θέμα προς ψήφιση;
Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η Διαδικτυακή Ουδετερότητα, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Η στάση της αριστεράς θα είναι σαφώς και δυναμικά υπέρ της διατήρησης της ουδετερότητας.
Αναρτήσεις
