Ενδεικτικά λοιπόν παραθέτουμε τα εξής άρθρα που γράφτηκαν για το θέμα (η λίστα θα εημερώνεται τακτικά):
Συνολικά απολογιστικά : Ευρωκάτσες 2009 (1, 2, 3) - Ελεύθερος Δικτυογράφος / Kανένα συγχωροχάρτι - Krotkaya / Οι ευρωκάλπες έβγαλαν «Χαμάς» - G700 / Tι μας έφερε η κάλπη, λοιπόν;… κάποιες πρώτες σκέψεις και εκτιμήσεις - Gatouleas / Εχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας - Σ. Πολυμίλης (enet)
Περί αποχής : Η νοθευμένη ομοιογένεια - oldboy / Δύσθυμοι, αδιάφοροι, απέχοντες - Ν. Ξυδάκης /Ελιτισμ - plagal / Ο Δομικός Χαρακτήρας της Αποχής - e-cynical / Πόλη που καίγεται - Παραλία που γεμίζει - oldboy / Από τον Δεκέμβρη στην παραλία κι αντίστροφα - Κατάληψη ΕΣΗΕΑ/ Το μήνυμα της κάλπης - Futura/ Η πολιτική της παραλίας - N. Γεωργιάδης (AV) / Στον Άδη κατεβαίνεις και μόνος σου - Ν. Μπίστης (A.V)/ Οι «γνωστοί - άγνωστοι» του 47,5% που τρομοκράτησαν τα κόμματα - G700 / Quo vadis? - arxediaMEDIA
Συνασπιστικά : Δηλώσεις Αλ. Τσίπρα, Χουντή, Παπαδημούλη / Δήλωση Καρίτζη (γραφείο τύπου ΣΥΝ) και Στρατούλη, Μαργαρίτη, Λυκούδη / Δήλωση Ανανεωτικής Πτέρυγας / Δήλωση Κύρκου (και τα σχόλιά της)/ Ο διάλογος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΝασπισμό (σχόλια) / / Επιτημήτωρ της Αριστεράς (Λώρη Κέζα, Το ΒΗΜΑ 11/6) / Γιατί αποδοκιμάστηκε (και) ο ΣΥΡΙΖΑ - Προκόπης Δούκας (AV) / Εφιάλτες - Β. Μουλόπουλος (το Βήμα)/ Η «φούσκα» του ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ - Α. Καρκαγιάννης (Καθημερινή)/ Πίσω απ’(τα βιβλία και) τις λέξεις – Ο Τσίπρας στις Βρυξέλλες - mygranma / Σύντροφοι της «Ανανεωτικής Πτέρυγας» - anemos / Αμαρτωλέ μου ΣΥΡΙΖΑ - και ΝΔ και light / Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο η ηγεσία του - Α. Αλαβάνος (enet) /Αποχή-ρεκόρ καθόρισε το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών - ΣΥΡΙΖΑ / Η αλήθεια των αριθμών - Γ. Παντελάκης (enet) / O ΣΥΡΙΖΑ και η φούσκα του - Π. Κοροβέσης (enet)
Αυγή : Μηνύματα που ζητούν παραλήπτες παντού (Αυγή 8/6) / Για τον πολιτισμό του συλλογικού βίου (Κ. Τερζής, Αυγή 9/6) / Ζιγκ Ζαγκ (Γ. Κυρίτσης, Αυγή 9/6) / Επιστροφή στη μιζέρια... (Σ. Κουρουζίδης. Αυγή 9/6) / Συνεχίζουμε σταθερά... (Δ. Βίτσας. Αυγή 9/6) / Παοκτσήδικα (Θ. Καρτερός, Αυγή 9/6) / Περί του δημόσιου χώρου της αριστεράς, ξανά (Α. Μπαλτάς, Αυγή 9/6) /
Τελικά ποιος είναι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα; (Φ. Νικολιδάκη, Αυγή 10/6) / Αν τρέχει λέει... (Π. Στεφανάκου, Αυγή 10/6) / Για τον Συνασπισμό (Α. Τσέκερης, Αυγή 10/6) / Ένα αποτέλεσμα - Πολλές διαπιστώσεις (Α. Γαλανάκης. Αυγή 10/6) / Σκέψεις για την επόμενη μέρα (Μ. Υδραίος, Αυγή 10/6) / Ο έχων ώτα (Θ. Καρτερός, Αυγή 10/6) / Πόσο χρειαζόμαστε την αριστερά; (Δ. Χρήστου, Αυγή 10/6) /
Η μάχη των ευρωεκλογών καθίσταται αποτυχής και τα αίτια είναι αμιγώς πολιτικά (Χ. Μαρασλής, Αυγή 11/6) / Ορόσημο και σταθμός μιας πολιτικής περιόδου (Χ. Τσακόπουλος, Αυγή 11/6). / Εκλογικές επιδόσεις Α' Εθνικής όταν κοινωνικά έχουμε υποβιβαστεί στη Β' Εθνική; (Α. Ταρπάγκος, Αυγή 11/6) / Ιστορική Αυθάδεια (Τ. Κυπριανίδης, Αυγή 11/6) / Μια νέα πολιτική πραγματικότητα (ΣΥΡΙΖΑ Λευκάδας, Αυγή 11/6) / Η μικροψυχία του Λεωνίδα (Γ. Ματθαίου, Αυγή 11/6) / Ψυχραιμία και περισυλλογή (Α. Μανταδάκη, Αυγή 11/6) / Προς την ΚΠΕ του ΣΥΝ (Δ. Μαρίνου, Αυγή 11/6) / 6 + 1 σημεία-κλειδί για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών (Π. Πάντος, Αυγή 11/6) /
12/6: Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν ως διπρόσωπος/ Ελπίζοντας στη μεθεπόμενη μέρα /Ερμηνεύοντας την αποχή και τα εκλογικά αποτελέσματα / Μακράς πνοής ενωτικό εγχείρημα / Πρόταση αξιολόγησης του εκλογικού αποτελέσματος
13/6: Όσον αφορά τη βασική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, τον Συνασπισμό/Κάποιοι πρέπει να μπουν μπροστά /Προς τον Λεωνίδα Κύρκο /Αναζητώντας το «γιατί....» /Ούτε βήμα πίσω/"Όλο μιλάω με άλλα λόγια κι όλο τα ίδια εκείνα λένε" /Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση νέας αυτόνομης ομάδας μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ /Τις Πταίει; / Το πιο ανησυχητικό είναι ότι.... δεν είχαμε καταλάβει!!! / Εκλογικά, εκτός θέματος... /Περί ερμηνείας / "Ένα όνομα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περισσότερα φαντάσματα"
Από την καινούργια Εργατική Αριστερά :
Πολιτική* Η άποψή μας* Νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα* Στα σύντομα...* Μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών: Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι προοπτικές του , του Αντώνη Νταβανέλου
Διάλογος: Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις ευρωεκλογές* ΣΥΡΙΖΑ και Νεολαία: Να εμπνεύσουμε τον κόσμο , της Κατερίνας Σεργίδου* Οι ευρωεκλογές στο μεγάλο κάδρο , του Χριστόφορου Παπαδόπουλου* Μονόδρομος η αριστερή πορεία, του Νίκου Γιαννόπουλου* Ούτε βήμα πίσω!, του Γιώργου Σαπουνά* Πρώτες σκέψεις της ΚΟΕ
επίσης* Αγώνας ενάντια στο ρατσισμό,του Θανάση Κούρκουλα* Άγιος Παντελεήμονας: Έξω οι φασίστες από τη γειτονιά
* Τα ΜΟΝΑ σχόλια που δε θα δημοσιεύονται θα είναι τα υβριστικά και αυτά που κινούνται εκτός του πλαισίου του πολιτικού πολιτισμού που θέλουμε να επιβεβαιώσουμε πως μας διέπει. ΚΑΝΕΝΑ άλλο.
12/6: Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν ως διπρόσωπος/ Ελπίζοντας στη μεθεπόμενη μέρα /Ερμηνεύοντας την αποχή και τα εκλογικά αποτελέσματα / Μακράς πνοής ενωτικό εγχείρημα / Πρόταση αξιολόγησης του εκλογικού αποτελέσματος
13/6: Όσον αφορά τη βασική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, τον Συνασπισμό/Κάποιοι πρέπει να μπουν μπροστά /Προς τον Λεωνίδα Κύρκο /Αναζητώντας το «γιατί....» /Ούτε βήμα πίσω/"Όλο μιλάω με άλλα λόγια κι όλο τα ίδια εκείνα λένε" /Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση νέας αυτόνομης ομάδας μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ /Τις Πταίει; / Το πιο ανησυχητικό είναι ότι.... δεν είχαμε καταλάβει!!! / Εκλογικά, εκτός θέματος... /Περί ερμηνείας / "Ένα όνομα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περισσότερα φαντάσματα"
Από την καινούργια Εργατική Αριστερά :
Πολιτική* Η άποψή μας* Νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα* Στα σύντομα...* Μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών: Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι προοπτικές του , του Αντώνη Νταβανέλου
Διάλογος: Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις ευρωεκλογές* ΣΥΡΙΖΑ και Νεολαία: Να εμπνεύσουμε τον κόσμο , της Κατερίνας Σεργίδου* Οι ευρωεκλογές στο μεγάλο κάδρο , του Χριστόφορου Παπαδόπουλου* Μονόδρομος η αριστερή πορεία, του Νίκου Γιαννόπουλου* Ούτε βήμα πίσω!, του Γιώργου Σαπουνά* Πρώτες σκέψεις της ΚΟΕ
επίσης* Αγώνας ενάντια στο ρατσισμό,του Θανάση Κούρκουλα* Άγιος Παντελεήμονας: Έξω οι φασίστες από τη γειτονιά
* Τα ΜΟΝΑ σχόλια που δε θα δημοσιεύονται θα είναι τα υβριστικά και αυτά που κινούνται εκτός του πλαισίου του πολιτικού πολιτισμού που θέλουμε να επιβεβαιώσουμε πως μας διέπει. ΚΑΝΕΝΑ άλλο.
25 σχόλια:
Συνοπτικά...
Ρεαλιστικές προτάσεις.
Εφαρμογή της θεωρίας στην πράξη.
Εξάλειψη του πνευματικού ελιτισμού.
Επαφή με την ελληνική πραγματικότητα.
Καλή η "αριστερά των κινημάτων και της οικολογίας" αλλά η επαφή με την ελληνική πραγματικότητα ακόμη καλύτερη.
Σύντροφοι της «Ανανεωτικής Πτέρυγας»
Ωραία ήταν μέχρι εδώ…
Ξέρω ότι είχατε και έχετε τις αντιρρήσεις σας για το που θα πηγαίναμε και πόσο μακριά θα φτάναμε…
Εσείς θέλατε και θέλετε μια βόλτα στα «μαγαζιά». Να ψωνίσουμε και να ψωνιστούμε στα παζάρια της πολιτικής. Από την πλευρά σας ίσως δεν έχετε και άδικο. Τόσα χρόνια αγώνων να μην τα εξαργυρώσετε κάποτε; Τζάμπα να πάνε τα νιάτα σας, η ωριμότητα και τα γεράματά σας που τα ξοδέψατε μέσα στα κομματικά γραφεία; Κρίμα κι άδικο!
Τι διάβολο; Και η αριστεροσύνη μια επένδυση είναι… Επένδυση ζωής… Ολο στην «απ’ έξω» θα είσαστε;
Δηλαδή τι παραπάνω είχαν από εσάς ο Μίμης Ανδρουλάκης και η Μαρία Δαμανάκη κι έχουν ένα πράσινο κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους; Περισσότερη φωτογένεια;
Κι εσείς έχετε! Μια χαρά φαίνεστε στα πάνελ και στα παράθυρα! Λαμπεροί – λαμπεροί! Και η γραβάτα του υπουργού ή υφυπουργού μια χαρά θα σας πηγαίνει!
Ξέρω ότι πολύ σας κόστισε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Επεσαν λιγάκι οι μετοχές σας στο πολιτικό χρηματιστήριο. Άλλη θέση διεκδικείς σε ένα υπουργικό συμβούλιο άμα έχει 10,15,58% και άλλη με το 4,6%. Απλοί νόμοι της αγοράς είναι αυτοί!
Μην στεναχωριέστε όμως τόσο. Ως γνωστόν «τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή». Κι έτσι ακόμη διαθέτεται αυτό που λένε «προστιθέμενη αξία». Μια χαρά χρήσιμοι θα είστε στον «θρίαμβο» της σοσιαλδημοκρατίας. Να μη σας πω ότι μπορεί να πάρετε και το νέο υπουργείο περιβάλλοντος! Βιαστείτε μόνο μην και το καπαρώσει ο Τρεμόπουλος!
Σας φαίνονται κακόβουλα τα όσα λέω;
Εσείς τι ακριβώς λέτε; Να γίνουμε τσόντα; Να γίνουμε κι εμείς συνιδιοκτήτες στην πολυκατοικία του ΠΑΣΟΚ; Μα αν θέλαμε να κάνουμε αυτή τη βόλτα, πεταγόμασταν κατ’ ευθείαν στην Ιπποκράτους…
Ας το κάνετε εσείς!
Καλή ήταν μέχρι εδώ η βόλτα…
Εμείς , λέω, να συνεχίσουμε το ταξίδι!
Γιατί το δικό μας ταξίδι δεν έχει να κάνει ούτε με ποσοστά ούτε με υπουργεία…
Γιατί το δικό μας ταξίδι είναι ένα ταξίδι συγκρούσεων και όχι ισορροπιών…
Ένα ταξίδι που δεν έχει μπούσουλα τις δημοσκοπήσεις και τις τηλεθεάσεις αλλά τις ανάγκες των πολλών. Ακόμη κι αν οι πολλοί μας γυρίζουν την πλάτη…
Γιατί το δικό μας ταξίδι έχει προορισμό έναν καλύτερο κόσμο…
Καλή βόλτα!
σ. Άνεμε
Νομίζω πως δεν υπάρχει τίποτα πιο αδιέξοδο από την δίκη προθέσεων. ΑΝ ξεκινάμε a priori από την ιδέα ότι το 30% του ΣΥΝ, μόνη έγνοια έχει το "ξεπούλημα" του στο ΠΑΣΟΚ έναντι θέσεων εξουσίας, αφενός είναι βέβαιο ότι αδικούμε πάρα πολύ κόσμο (όπως η περίπτωση του Μιχάλη Παπαγιαννάκη θα έπρεπε να μας διδάσκει) και αφετέρου ακυρώνουμε κάθε πιθανότητα συζήτησης με το καλημέρα. Η υποκατάσταση της επιχειρηματολογίας από την δίκη προθέσεων σαν γενικό σχήμα είναι εξαιρετικά αδιέξοδη, ακόμα και όταν αφορά αντίπαλους πολιτικούς χώρους. Αυτό αφορά και τις δύο πλευρές της συζήτησης γιατί συμβαίνει και από την άλλη πλευρά (αν και θα όφειλαν και θα ήταν χρήσιμο να είναι άνω των δύο οι πλευρές εκτιμώ).
Βρίσκω και εγώ άδικη, αβάσιμη και άστοχη την κριτική που ασκείται από μέρος της Ανανεωτικής Πτέρυγας, αλλά όχι από όλους τους συντρόφους. Θα πρέπει να απαντηθεί πολιτικά όμως, όχι παραπολιτικά.
Αλλά γενικότερα, τι προσδοκά κανείς από μια συζήτηση που από την μια θα μιλάνε για ξεπούλημα και δαμανακισμό και από την άλλη για λαϊκισμό, αριστερισμό και ιδεοληψία; Βγάζει πουθενά; Τι θα μας δώσει ένας τέτοιος διάλογος; Αν πρέπει να δείξουμε τον "πολιτικό πολιτισμό" μας και την διαφορά που έχει από τον κανιβαλισμό του ΠΑΣΟΚ που είδαμε πριν από ενάμιση χρόνο, σε τι μας βοηθά η α πριόρι γενική και στατιστικά βέβαια άδικη για τους περισσότερους κρινόμενους καταγγελία της μοχθηρίας τους; Διαφημίζουμε την πολιτική συμμετοχή με το να το κάνουμε σαλούν και συνέδριο ΠΑΣΟΚ το μαγαζί; Νομίζεις ότι ο κόσμος απέξω θα μας κρίνει ως πολιτικά ώριμους και εναλλακτικούς ή ως μια από τα ίδια και τα συνηθισμένα φαινόμενα της νεοελληνικής βαρβαρότητας;
Αυτοσυγκράτηση θα πρότεινα και στην "πλευρά" μου. Φανταστείτε πως ό,τι και να γράφετε το απευθύνετε στον Μιχάλη των Παπαγιαννάκη. Θα βοηθήσει στο επίπεδο του διαλόγου. Για την άλλη πλευρά ισχύουν τα ίδια, αλλά εγώ στους "δικούς" μου οφείλω να απευθυνθώ...
1)Το πως λειτουργεί ένα κόμμα στο εσωτερικό του, δείχνει και τι είδους κοινωνία θέλει να φτιάξει.
2)Η ποιότητα της ενημέρωσης του κάθε μέλους για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στη πόλη του είναι η ίδια που ήταν και 10 χρόνια πριν.Τι ρόλο παίζει η ποιότητα της ενημέρωσης στη διαμόρφωση της γνώμης(και κατά συνέπεια στη διαμόρφωση της θέλησης για αλλαγή πολιτικού σκηνικού) του κάθε μέλους;
3)1993-2009
Παρακολούθηση συνελεύσεων τοπικής πολ. κίνησης. Αν αυτές οι διαλέξεις από λίγα αξιόλογα και πάμπολα μέτρια στελέχη λέγονται συνελεύσεις και προωθούν τον προβληματισμό και τον θεμιτό ακτιβισμό, εγώ λέγομαι ΑΙΝΣΤΑΙΝ.
16 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ "ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ";;;;
Που είναι η αυτοοργάνωση;που είναι οι αποφάσεις που παίρνονται από τα ίδια τα μέλη των τοπικών συνελεύσεων;που είναι η ενημέρωση για τα γεγονότα που τρέχουν;που είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη προς καταπιεζόμενες κοινωνικές ομάδες;
Υ.Γ. πόσες κολλημένες αφίσες αναλογούν σε 2' εμφάνισης στη τηλεόραση;
Με αγάπη.
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΑΝΤΙ-ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΝΕΑΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ.
διβάστε το εδώ http://anarchy-syriza.blogspot.com
για συμμετοχή και πληροφορίες, στείλτε μου mail στο: i.kyriakakis@gmail.com
Έχω ήδη γράψει τρία εκτενή κείμενα (Ευρωκάλτσες 1, 2 & 3) σχετικά με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και τα αίτια που οδήγησαν σ' αυτό. Σας ευχαριστώ για το link.
Θα παρακαλούσα τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που στελεχώνουν επιτροπές και εκπροσωπούν συνιστώσες, τάσεις και ρεύματα, να κάτσουν να διαβάσουν πολύ προσεκτικά όλον αυτό τον διάλογο που διεξάγεται στο διαδίκτυο. Όχι απλά για να αποφασίσουν τι φταίει, αλλά για να συνειδητοποιήσουν επιτέλους τι διακυβεύεται.
Έχω την αίσθηση ότι το αίτημα των περισσότερων (εν δυνάμει) ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ είναι κοινό, κι ας προέρχεται από διαφορετικές σκοπιές:
-Πολλές φωνές μέσα, μία ενιαία και ξεκάθαρη φωνή έξω. Χωρίς να γίνουμε ΚΚΕ και να διαγράφουμε τους διαφωνούντες. Αλλά και χωρίς να αγνοεί η κάθε τάση τις αποφάσεις της πλειοψηφίας. Εύληπτα και δυναμικά μηνύματα δεν σημαίνουν κατ' ανάγκην λαϊκισμό. Ήξεις αφίξεις δεν σημαίνουν τίποτα. Ρήξεις λοιπόν.
-Σύγχρονη, ριζοσπαστική, κινηματική ΚΑΙ φιλοευρωπαϊκή αριστερά (υπέρ των λαών, όχι των μεγάλων συμφερόντων εννοείται). Δεν έχει νόημα ύπαρξης άλλο ένα παλαιοκομμουνιστικό σχήμα στην πολιτική σκηνή, όπως δεν έχει νόημα άλλο ένα σοσιαλδημοκρατικό μόρφωμα.
-Επικοινωνιακές τακτικές που δεν επιτρέπουν να μας χειραγωγούν τα μέσα και να μας συκοφαντούν οι "σύντροφοι" μας. Τέρμα οι καλοί τρόποι, το αμήχανο κομπαρσιλίκι στα παράθυρα, η τακτική "γυρίζω και το άλλο μάγουλο". Στο κλουβί με τα λιοντάρια πρέπει να κρατάς μαστίγιο αν δεν θέλεις να σε φάνε. Διαφορετικά κάτσε σπίτι σου.
-Δράση, δράση και δράση. Με αποτελέσματα, όχι απλά για να λέμε ότι αγωνιστήκαμε. Να τους ταράξουμε στη νομιμότητα από τη μία, αλλά και να ακυρώσουμε την ηθική υπόσταση της πολιτικής που ασκούν από την άλλη. Με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος.
-Ο εχθρός είναι εκεί έξω. Αν κάνουμε το λάθος να αρχίσουμε διασπαστικές κινήσεις, φλερτ με απολιτίκ οπορτουνιστές μπας και ανεβάσουμε τα ποσοστά μας, γκρίνια για το τι θα συνέβαινε αν έπιανε την καρέκλα ο ένας ή ο άλλος, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να επιβεβαιώσουμε τον λαζοπουλικό αφορισμό "όλοι ίδιοι είναι".
-Αμφίδρομη επικοινωνία με ΟΛΟΥΣ. Όχι με την κομματική βάση μόνο, αλλά με όποιο κομμάτι της κοινωνίας θέλει να συμβάλλει στο διάλογο. Χωρίς καπελώματα. Άμεση δημοκρατία στην πράξη, κι όχι μόνο στα χαρτιά. Να γίνουν οι πολίτες μέρος της λύσης, κι ας είναι εξ ορισμού λάθος κάποιες από τις απόψεις που θα ακουστούν.
Ευχαριστώ που με ακούσατε.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=273071&ct=6&dt=11/06/2009
προσθέστε και αυτό το άρθρο
Προσευχή:
Αγία μου Δαμανάκη, όσιε Κουναλάκη μου, μεγαλομάρτυρα Μπίστη, πάρτε τους κοντά σας, σας παρακαλώ. Εδώ με βασανίζουν και τους βασανίζω. Πάρτε τους και εγώ θα ανάψω μια λαμπάδα ίσα με το μπόι σας για να πάρετε υπουργείο.
Ελέησον ημάς….
Γεια σας
Έχω δημοσιεύσει την κριτική μου στη διεύθυνση blog-reactor.blogspot.com οπου έχω κάνει μια ανάλυση με βαση αυτα που βλέπω οτι περνάει ο ΣΥΡΙΖΑ στον κόσμο και ειδικά σε εμάς τους φοιτητές. Θα ήθελα πολύ να διαβαστεί.
Είναι πραγματικά ευχάριστο που μας δίνεται το βήμα να πούμε για το τι έφταιξε.
συντροφοι και συντροφισσες
ψηφίζω ΝΕΦΕΛΙΚΑ
[Για να μη μακρυγορώ]
Από την καινούργια Εργατική Αριστερά
(αν γίνεται να μπουν και στο αρχικό πόστ)
Πολιτική
* Η άποψή μας
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2026&Itemid=42
* Νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2025&Itemid=42
* Στα σύντομα...
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2024&Itemid=42
* Μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών: Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι προοπτικές του , του Αντώνη Νταβανέλου
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2023&Itemid=42
Διάλογος: Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις ευρωεκλογές
* ΣΥΡΙΖΑ και Νεολαία: Να εμπνεύσουμε τον κόσμο , της Κατερίνας Σεργίδου
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2016&Itemid=42
* Οι ευρωεκλογές στο μεγάλο κάδρο , του Χριστόφορου Παπαδόπουλου
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2015&Itemid=42
* Μονόδρομος η αριστερή πορεία, του Νίκου Γιαννόπουλου
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2014&Itemid=42
* Ούτε βήμα πίσω!, του Γιώργου Σαπουνά
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2013&Itemid=42
* Πρώτες σκέψεις της ΚΟΕ
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2012&Itemid=42
επίσης
* Αγώνας ενάντια στο ρατσισμό,του Θανάση Κούρκουλα
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1995&Itemid=42
* Άγιος Παντελεήμονας: Έξω οι φασίστες από τη γειτονιά
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1994&Itemid=42
Εγώ έλιωσα παπούτσια εδώ και 2 χρόνια να τρέχω με τα κινήματα πόλης. Και αυτή η δουλεία και το φοβερό προσωπικό κόστος που πλήρωσα, πήγε περίπατο επειδή 5 μαλ***ες που τους καλούν αποκλειστικά αυτούς στην τηλεόραση οι Πρετεντέρηδες, βγαίνουν και λένε ότι δεξιούρα του κατέβει στο κεφάλι και μας ξευτιλίζουν. Προσωπικά έχω δύο δρόμους. Ή θα φύγουν ή έστω θα πάψουν να μιλάνε προνομιακά στο όνομα μου αυτοί οι καραδεξιοί, ή θα φύγω εγώ. Να κάτσω σαν το μαλ***κα να χτίζω για να γκρεμίζουν αυτοί, δεν το ξανακάνω. ΤΕΡΜΑ!
το καλοκαιράκι περυσι[7/7/2008]
εγραφε σεμνα και ταπεινά η πεντανοστιμη
ποστ υπο τον τιτλο ΄΄ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΣΩ ΟΛΟΤΑΧΩΣ
http://pentanostimi.blogspot.com/2008/07/blog-post_07.html
ΕΠΙΣΗς ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ ΠΕΡΥΣΙ
''Η ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ Η ΑΣΧΗΜΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ
[ας μη το χάσουμε φετος το καλοκαίρι
http://pentanostimi.blogspot.com/2008/07/blog-post_4565.html
Μέχρι χτες-προχτές τα άσχημα συναισθήματα αφορούσαν το αποτέλεσμα μας και την άνοδο των ακροδεξιών. Σιγά σιγά περνάμε σε μια άλλη κατάσταση. Σ’ αυτή που νιώθουμε μαλάκες καθώς δεν ξέρουμε τι γίνεται μαθαίνουμε από φήμες και ψου, ψου, ψου και περιμένουμε τους ίδιους ανθρώπους, τους ίδιους αποτυχημένους μηχανισμούς, τα ίδια αλληλο-επικαλυπτόμενα επιτελεία που εκούσια ή ακούσια ευθύνονται για την κατάσταση, να μας λύσουν το πρόβλημα. Δηλαδή να το λύσουν όσοι το δημιουργήσανε! Δεν έχω δει ούτε μία κίνηση από την ηγεσία του ΣΥΝ για την οποία να μπορώ να πω μπράβο και στην οποία να μπορώ να δω μια αχτίδα. Οι ίδιοι τρόφιμοι των μηχανισμών, τώρα ψάχνονατι μεταξύ τους να δούνε ποιόν θα φάνε ή να γλιτώσουν να φαγωθούν. Όταν όλα ήταν ανθηρά την περνάγαν φίνα. Όταν τα πράγματα σκούρυναν δεν φρόντισαν να αλλάξουν ρότα. Τώρα που μαύρισε η πλάση παραμένουν στην γυάλα των μηχανισμών ελπίζοντας να την βολέψουν. Και εμείς οι μλκες της βάσης περιμένουμε να μας πουν το αποτέλεσμα. Πραγματικά όσο περνάνε οι ώρες θυμώνω περισσότερο. Εννοείτε ότι ο θυμός μου απευθύνεται στον ένα και μεγάλο θλιβερό μηχανισμό του ΣΥΝ. Για τι το δεξιό μηχανισμό τον ξέραμε από τα πριν.
Προτιμώ να συνεχίσω τον ΣΥΡΙΖΑ μόνος μου παρά με την ίδια κατάσταση.
Ας το πάρουν χαμπάρι οι καρεκλάκιδες. Η μπογιά τους τελείωσε. Η βάση αρχίζει την ανυπακοή.
Ξεκαθαρίστε τι θέλετε:
Θέλετε διχασμό, εμπάθεια, απαξίωση μιας ολόκληρης νόμιμης τάσης του κόμματος; Θέλετε να τους βρίσετε με πλάγιο τρόπο όπως κάνει απερίσκεπτα ο μπλόγκερ ΄Ανεμος και να τους πετάξετε μετά έξω; Θέλετε να φύγετε εσείς όπως προτείνει ο σ. Κυριακάκης;
Άραγε η στάση του βρίζω-δέρνω με τα λόγια ή φεύγω δεν είναι κάπως απελπισμένες κι ανώριμες συμπεριφορές;
Υποτίθεται ότι είμαστε κατ' αρχήν κατα της βίας, υπερ του πολιτισμένου διαλόγου και της ανοχής όχι μόνον της άλλης άποψης αλλά και της διαφορετικότητας. Διαφορετικά μετατρεπόμαστε σε ..Μεγάλους Ναπολέοντες ή Στάλιν!
Επι της ουσίας έχουμε πολλά προβλήματα άλλωστε που χρειάζονται δουλειά και ψυχραιμία.
1. Είναι λάθος να ισχυρίζεται κανείς οτι για το χαμηλό ποσοστό φταίει οτι δεν δούλεψαν οι οργανώσεις γιατί την γραμμή αυτή έριξαν οι ανανεωτικοί. Η απλή αλήθεια είναι οτι δεν υπήρξε τέτοια κατεύθυνση αλλά οι οτγανώσεις δεν δούλεψαν με όρεξη γιατί ενώ αισθάνονταν "δικό τους και πετυχημένο" τον Παπαδημούλη δεν ένοιωθαν το ίδιο για την Σωτηρίου της Κ.Ο.Ε, της οποίας άλλωστε είναι παντελώς άγνωστη η προιστορία και η δράση της. Ομολογώ οτι το ίδιο αίσθημα είχα κι εγώ. Σκεφτόμουν οτι εντέλει δεν έγινε δημοκρατικά αυτή η διαδικασία επιλογής. Εμείς σαν ΣΥΝ ψηφίσαμε τους υποψήφιους για να βρεθούμε να πρέπει να υποστηρίξουμε υποψηφιότητα καπέλλο που μάλιστα κάποιοι σύντροφοι και φίλοι μας την σύγκριναν με ευρωβουλευτές σαν τον Άλαβάνο και τον Παπαδημούλη με ..ολέθρια αποτελέσματα. Έρχονταν και διάφοροι ψηφοφόροι μας μετά και μας γύρναγαν την πλάτη γιατί έλεγαν πως γίναμε αριστεριστές και θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ. Άλλοι έλεγαν πως θα ψηφίσουν Οικολόγους -Πράσσινους γιατί εμείς δεν δώσαμε την έμφαση πο πρέπει στην οικολογία και πως οι Οικολόγοι στείλανε το θέμα του Ασωπού στην Ευρωβουλή, εμείς δεν κάναμε τίποτα τόσα χρόνια. Και βέβαια οι περισσότεροι που δεν μας ψήφισαν μας θεωρούν αναξιόπιστους για την διγλωσσία μας, γιατί δεν΄έχουμε ξεκάθαρες θέσεις και για τα Δεκεμβριανά και τους μετανάστες.
Αυτή είναι η πραγματικότητα φίλοι μου, και μέσα σ' αυτά πραγματικά αναρωτιέμαι μήπως ήρθε η ώρα να καταργηθούν-οργανωτικά τουλάχιστον -οι τάσεις στον ΣΥΝ κάτι που είχε προτείνει ο Αλαβάνος παλιά και στο τσάκ δεν πέρασε. Προσωπικά θεωρώ πάντως ότι υπάρχει βαθύ οργανωτικό πρόβλημα στον ΣΥΝ καθως και έλλειμα δημοκρατίας που δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα. Τέλος θεωρώ πως ο Αλαβάνος δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες σχετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ,έχοντας αγαθές ενωτικές προθέσεις αλλά αυτή η σχεδόν "χριστιανική" του προαίρεση δεν αποδείχθηκε και τόσο ρεαλιστική σήμερα. Απόδειξη: Η ανακοίνωση της Κ.Ο.Ε για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, που κατα την γνώμη μου αναμιγνύεται στα εσωτερικά του ΣΥΝ-κατι απαράδεκτο- διατεινόμενη οτι εν ολίγοις φταίνε οι Ανανεωτικοί που δεν στήριξαν την Σωτηρίου. Επίσης η ΚΟΕ δεν έχει αναθεωρήσει την άποψή της οτι είμαστε ρεφορμιστικό κόμμα. Ας βλέπουμε λοιπον σύντροφοι ΟΛΟ το σκηνικό κι ας σταματήσουμε να σπαρασσόμαστε μεταξύ μας.Θα είναι λάθος να διασπαστεί ο ΣΥΝ, ή να γίνουν μαζικές αναχωρήσεις. Γιατί τότε δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.
Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους!
Το σύνθημα που απευθύναμε στους άλλους τώρα χτυπά την πόρτα μας.
Προσυπογράφω και με τα δύο χέρια την παρέμβαση-παραίνεση του Τάλω.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΤΗΛΕΠΑΡΑΘΥΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΕΥΘΡΑΣΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΤΟΥΣ.ΟΤΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΥΤΟ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ ΤΩΝ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΔΩΝ ΤΟΤΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΑΛΛΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ.
Η ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ.ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ.ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΕΝΙΑΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΠΩΣ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΧΩΡΑ?
ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ.ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ,ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ κτλ. ΛΙΓΟΙ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΤΙΜΟΥΝ.
ΦΗΦΙΖΩ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑΤΙ ΕΛΠΙΖΩ.ΑΛΛΟΙΩΣ ΘΑ ΨΗΦΙΖΑ ΠΑΣΟΚ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΑΝΩΔΥΝΟ.ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΟΜΩΣ. ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΛΕΓΑΝ ΟΤΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕ ΘΑ ΒΓΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΑΓΩΜΑΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΘΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΝ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ.
1) Μεγάλο κομμάτι των "εν δυνάμει" ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ του γύρισε την πλάτη επειδή απογοητεύτηκε με την "αριστερίστικη" στροφή και τον τσαμπουκαλεμένο κινηματικό χαρακτήρα, επειδή ξενέρωσε με το ψηφοδέλτιο, τον Τσίπρα, κλπ.
2) Εξίσου (αν όχι μεγαλύτερο) κομμάτι δεν στήριξε τον ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα του τα "βαρίδια" των ανανεωτικών, η διγλωσσία, το φλερτ με το ΠΑΣΟΚ και τους Ο-Π, τα πάρε-δώσε με τα κανάλια, κλπ.
Κανείς δεν μπορεί να μετρήσει με ακρίβεια πόσα κουκιά αναλογούν σε έναν ΣΥΡΙΖΑ χωρίς Κουβέλη, Μαργαρίτη, Χατζησωκράτη και λοιπούς. Ίσως πολύ λίγα, ίσως και όχι όμως. Ο κόσμος στον οποίο θα απευθύνεται ένα τέτοιο ενωτικό και ριζοσπαστικό εγχείρημα ξεπερνάει το 10-12%, αλλά κανείς δεν εγγυάται ότι έστω και οι μισοί από αυτούς θα πάνε τελικά να το ψηφίσουν.
Το πόσα κουκιά αναλογούν σε έναν συντηρητικό και καθωσπρέπει ΣΥΝ (και όχι πλέον ΣΥΡΙΖΑ) το ξέρουμε όλοι: Με το ζόρι 2,5-3%, όπως με την εποχή Κωνσταντόπουλου και Δαμανάκη. Και μαζί με τους (απολιτικούς και αφερέγγυους) Οικολόγους Άφαντους, ένα 5-6% το πολύ. Ικανό να στηρίξει ένα ΠΑΣΟΚ που ψάχνει 5-10 έξτρα βουλευτές για να κυβερνήσει. Και εντελώς ανώδυνο για το κατεστημένο φυσικά.
Όμως το θέμα ΔΕΝ είναι τα κουκιά, αλλά η πολιτική πρόταση και οι πράξεις. Και δεν εννοώ την ιδεολογική καθαρότητα και τις μακροσκελείς μαρξιστικές αναλύσεις. Εννοώ το ποιος αντιπολιτεύεται σοβαρά και σε όλα τα επίπεδα την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς. Το ποιος καταφέρνει να ενώσει την αριστερά και να υπονομεύσει την προπαγάνδα των ΜΜΕ. Το ποιος συμμετέχει σε κινήματα χωρίς να τα καπελώνει ή να τα προδίδει.
Καρέκλες, τάσεις, παρασκηνιακά παιχνίδια και δημοσιοσχεσίτικες μπηχτές αφορούν τους τηλεκουτσομπόληδες και όχι τον κόσμο που θέλει επειγόντως να συστρατευθεί και να αντισταθεί στην υπερσυντηρητική θύελλα που ήρθε να μας πάρει και να μας σηκώσει.
+1 Talos.
Όχι απλά αδιέξοδη η δίκη. Καταδίκη είναι. Και μάλιστα για προαιώνιο αμάρτημα: ίδιο κι απαράλλαχτο χρόνια και χρόνια και χρόνια. Αφού αυτοπυροβολούμαστε τόσο αποτελεσματκά, ας μην κατηγορούμε για επιθέσεις τους "βάρβαρους"...
το κινημα του δεκεμβρη εχει αφησει γευση απο ενα μελλον που φαντασιωνομαστε.
-αμεση δημοκρατια
-απεγκλωβισμος απο το οικονομικο συστημα
-δικαιοσυνη
-οικολογικη ισοροποια.
δεν οραματιζεται κανεις πια σωσιες αντιπροσωπους να αποφασιζουν για τους πολλους και να βρισκουν τις λυσεις.
δυστυχως - (ή ευτυχως) η πιστη στο οτι "η ψηφος ειναι δυναμη" εχει χαθει.
και αυτο επειδη κανεις δε θα μπορεσει να τον αντιπροσωπευσει επαξια, γιατι κανεις δεν ειναι στο μυαλο καποιου αλλου.
δεν ειναι η εκλογη ενος κομματος λοιπον αυτο που θα αλλαξει προς το καλυτερο την κοινωνια, αλλα η εμπνευση για ενεργη συμμετοχη στα κοινα, με συγκροτιση και ορεξη για υγειη διαφωνια.
Μη μπει και ο συριζα σαυτο το τριπ του μαρκετινγκ (που για πολλους ειναι ηδη μεσα με το ενα ποδι), γιατι τοτε χανουμε την ουσια του γιατι ασχολουμαστε τελικα με τα κοινα. Μη γινει αλλη μια εταιρεια απο την οποια καποιοι θα βγαζουν τα προς το ζειν τους.
πρεπει
Να σταματησει ο οποιοσδηποτε αυτου του χωρου να σκεφτεται ψηφους-ποσοστα- δημοσκοπησεις, και να δουλεψει στο επιπεδο της αυτοοργανωσης μιας κοινωνιας που ειναι υπερ-προθιμη* να συντονιστει εξω απο τις δομες του συστηματος.(και αυτο ασχετα απο το πολιτικο παρελθον του καθενος) .
Λειπει η γνωση της οργανωσης και της δικτυωσης εξω απο κομματα κ παραταξεις. Οχι η διαθεση.
Αυτο που μπορει να γινει ξεκαθαρα και ανοιχτα ειναι να υποστηριχτουν οι διαδικασιες που προσβλεπουν σε εναν πιο ελευθεριακο τροπο Ζωης και διαχειρισης της καθημερινοτητας.
π.χ.
-οικιοποιησεις νεκρων δημοσιων κτηριων κ χωρων για τη δημιουργια πολων ενημερωσης, συναναστροφης, και πολιτισμου.
-δημιουργια κινηματικου πανελλαδικου δικτυου ανταλλαγης υπηρεσιων κ αγαθων
-συνασπισμος μικροπαραγωγων(-αγροτων, -βιοτεχνων, -εμπορων)
-υπερασπιση (στο βαθμο νομιμοτητας που του αντιστοιχει) των κατατρεγμενων απο την βια του συστηματος
-αντισταση στην μιντιακη κυβερνηση.
ετσι αντιλαμβανομαι την αριστερα του 2009.
και προς τα εκει καταλαβαινω οτι πρεπει να σπρωξει την κοινωνια μια "συμμαχια" οπως ο συριζα.
ασχετα με εκλογες.
η κοινωνια δεν εμφανιζεται μαγικα ,μονο στα γκαλοπ και στις εκλογες. Ζει συνεχεια. Και οι μονοι που το εχουν καταλαβει αυτο ειναι η μιντιακοι. Γιαυτο κ θεσπιζει τα κοινωνικα προτυπα οπως γουσταρει.
εκει σε θελω λοιπον δυνατο με αναστημα.
*προφανως μιλω για μια μειοψηφια που αντιστοιχει στο 30% των απεχοντων απο τις εκλογες, που ομως ειναι ευαισθητοποιημενος και ετοιμος οχι να ψηφισει, αλλα να πραξει στη γειτονια του και οχι μονο...
θα τον βοηθησει κανεις να απαγκυστρωθει απο τη χειραγωγηση?
εγω παντως ετσι τα διαβαζω τα σημαδια.
Μερικές σκέψεις εδώ.
Παρακαλώ να βάλετε αυτό το κείμενο, στα κείμενα του διαλόγου. Μπορεί να μην το έστειλα στην Αυγή, αλλά είναι κείμενο διαλόγου.
Εκτός από τους βαρβάρους, υπάρχουν και οι ηγέτες. Οι ιστορικοί ηγέτες. Αυτοί που ξέρουν πριν από τις δύσκολες στιγμές να λείπουν. Αυτοί που ξέρουν στις δύσκολες στιγμές να δηλώνουν παρών. Αυτοί που ξέρουν τι λάθη έγιναν. Αυτοί που ξέρουν τι πρέπει να κάνουμε. Αυτοί που μπορεί να τα κατάφεραν χειρότερα όταν αποφάσιζαν ή αυτοί που τα κατάφεραν καλά. Αυτοί πάντως που πάντοτε ξέραν περισσότερα από τους πολλούς και άρα τους άξιζε να είναι πάνω από τις αποφάσεις των πολλών. Και ξέρετε? Ο Κύρκος δε με στεναχώρησε πολύ. Όχι γιατί αυτά που είπε ήταν περισσότερο σωστά, αλλά γιατί αυτά που είπε τα περίμενα και τον θεωρούσα ήδη εκτός της αριστεράς μας. Ο Αλαβάνος όμως? Αυτός ο σεβάσμιος super star? Που επέλεξε αυτό? Ποιο? Από το 2004 στην ηγεσία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Ως πρόεδρος και επικεφαλής. Κινήσεις κυκλοθυμικές. Του βγήκαν. Το ’07 ηγέτης, που ανέβασε την αριστερά μας και ρίσκαρε τη θέση του. Από το Ηράκλειο. Στις 05:50 εκτός βουλής, στις 06:10 εντός. Ατάραχος. Την επόμενη αποσύρεται από την προεδρεία. Αφήνει χώρο για τους νέους. Για τον Τσίπρα. Αυτόν που ανέτρεψε τα προγνωστικά το ΄06 στις δημοτικές. Που έφερνε τη φρεσκάδα των κινημάτων κόντρα στην κομματική γραφειοκρατία. Κι όμως. Αυτός! Επέλεξε να χαράξει προσωπικά τη στρατηγική του χώρου μας. Επέλεξε να την επιβάλλει. Από την αρχή. Συνάντησε και διψασμένες για ηγέτες, αποτυχημένες από την κοινωνική και πολιτική ζωή, συνιστώσες. Συνιστώσες που έμαθαν να ζουν από ηγέτες. Έστω ηγέτες της ήττας και της καρέκλας. Συνιστώσες νεκρές έξω απο τα παραγοντίστικα μαζέματα. Προτίμησε να αποστασιοπηθεί. Να μην εμπλακεί. Είπε από 7 Ιούνη και μετά. Αποσύρθηκε στα δύσκολα, μα στα μισά αποφάσισε ότι μόνο αυτός μπορεί να μας σώσει. Του το λέγαν άλλωστε και οι διψασμένοι. Το πίστευε. Πίστευε ότι είναι ο Ηγέτης. Εμφανίστηκε. Με τους όρους που πήγε να παίξει έχασε. Όμως έχασε μετά από λίγες μέρες και ο ΣΥΡΙΖΑ. Άρα δικαιώθηκε. Έτσι πίστεψε και προτίμησε να προετοιμάσει το μιντιακό έδαφος πριν μιλήσει. Τον κάλεσαν σύντροφοί του να τους πει τη γνώμη του. Δεσμεύτηκε. Τι κρίμα. Δεν τήρησε ποτέ τίποτα. Είπε ψέμματα. Τίποτα δεν προσπάθησε να λύσει ήρεμα και συλλογικά. Επέλεξε να το πάρει πάνω του. Να χρησιμοποιήσει την κοινωνική του απήχηση. Την μιντιακή του επιρροή. Τους οπαδούς του. Δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι παραιτείται. Κι αυτό πριν ενημερώσει συντρόφους του. Πριν μιλήσει σε κάποια διαδικασία. Το μόνο αφού, είναι αφού αθέτησε όσα δεσμεύτηκε σε συντρόφους. Συντρόφους που είτε γνώρισε, ήξερε, μίλησε, είτε χωρίς να τον ξέρουν προσωπικά, τους ενέπνευσε, τους συσπείρωσε. Αλαβάνο εσύ super star. Ξαφνικά δεν του έκανε κανείς. Ήταν όλοι υπερόπτες και ανίκανοι. Ο μόνος σωτήρας ήταν αυτός. Τα έπαιξε όλα για όλα. Αλλά με τον χειρότερο τρόπο. Όπως θα έκανε ο κάθε ηγέτης αστικού κόμματος. Χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ για να πιέσει το κόμμα του. Χρησιμοποιώντας την προσωπική του αναγνωρισιμότητα για να πάρει τα ηνία. Αποφάσισε να εκβιάσει. Συγνώμη Αλέκο αλλά δε θα υποκύψουμε. Δεν έχουμε ανάγκη από άλλους ηγέτες. Έχουμε ανάγκη από μια άλλη αντίληψη για την λειτουργία της Αριστεράς. Δε θέλουμε μια ακόμη αριστερά που κρέμεται πάνω από τις αποφάσεις του εκάστοτε ηγέτη της. Υπάρχουμε και εμείς εδώ.
Αντίο Αλέκο.
Αυτός ο κόσμος θα αλλάξει όταν το αποφασίσει. Χωρίς εσένα απ’ ότι φαίνεται.
Τις περισσότερες φορές που η δικιά μας Αριστερά βρίσκεται σε κρίση επιλέγω να διαβάζω όχι μόνο άρθρα από μέλη μας αλλά κυρίως άρθρα από τους ανθρώπους που μας στοχοποιούν σε καθημερινή βάση. Με αυτό τον τρόπο καταλαβαίνεις καλύτερα τις προθέσεις τους και τον τρόπο που σκέφτονται. Ετσι λοιπόν διάβασα στην ιστοσελίδα του Βήματος την άποψη του Πρετεντέρη για τον ΣΥΡΙΖΑ και το εκλογικό αποτέλεσμα. Η γνώμη του κάθε Πρετεντέρη έχει ενδιαφέρον στο βαθμό που στα λόγια του κρύβεται το υπο δοκιμή σχέδιο αναδιάρθρωσης του δικομματικού συστήματος.
Ολόκληρο μπορείτε να το βρείτε εδώ
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=272658&ct=6&dt=09/06/2009
Εαν δεν θέλετε να το διαβάσετε σας δίνω το κομάτι που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση...
"Περισσότερο, όμως, και από την ουσία, τον ΣΥΡΙΖΑ έβλαψε το στυλ. Ξαφνικά ο τόπος απέκτησε ένα κόμμα το οποίο διέθετε απαντήσεις σε όλα και κουνούσε το δάχτυλο σε όλους. Από το γήπεδο του Παναθηναϊκού ως την κατάσταση στις φυλακές και από τα υπόγεια πάρκινγκ στην Αθήνα ως το Σύμφωνο Σταθερότητας, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι βασικότεροι εκφραστές του παρέδιδαν μαθήματα στην κοινωνία με ύφος αλάνθαστων καρδιναλίων, όταν δεν προσπαθούσαν να επιβάλουν με τσαμπουκά τις απόψεις τους. Τέτοια περίπτωση δογματικού μικρομεγαλισμού ουδέποτε έχει προϋπάρξει στην ελληνική πολιτική.
Oλα αυτά είναι κρίμα, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται στον τόπο και στη δημοκρατία. Ακριβώς όπως το ΚΚΕ είναι χρήσιμο για να ενσωματώνει στο πολιτικό σύστημα τα κοινωνικά στρώματα της υστέρησης, έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ενσωμάτωσης της αμφισβήτησης."
Στην πρώτη παράγραφο καταλαβαίνει κανείς το είδος της Δημοκρατίας που ευαγγελίζονται. Την Δημοκρατία της σιωπής για όποιον έχει κάνει την πολιτική επιλογή ο λόγος του και η κινηματική του πρακτική να διαφέρουν από τις υπόλοιπες πολιτικές συνιστώσες του συστήματος. Δεν υπάρχει χώρος για άλλους εκτός του διπολικού συστήματος που ετοιμάζεται. Δεν πρέπει να καθιερωθεί άλλη πολιτική αριστερή δύναμη που να αποτελεί το αγκάθι των οικονοιμκών συμφερόντων του συστήματος.
Στην δεύτερη παράγραφο υπάρχει η εξομολόγηση γαι το ποιόν ΣΥΡΙΖΑ "χειαζόμαστε". Είναι καταπληκτικό. Επιτέλους ένας άνθρωπος που μιλάει ειλικρινά εκ μέρους του συστήματος.
"έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ενσωμάτωσης της αμφισβήτησης."
Αυτό είναι το ζητούμενο σύντροφοι. Ακριβώς αυτό είναι το επίδικο του άμεσου μέλλοντος για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα τους το επιτρέψουμε ;
Ε Αλέκο Αλαβάνο ; Θα τους το επιτρέψουμε ;
Δημοσίευση σχολίου